Sieci P2P

Włączyłem wyszukiwarkę ze zdziwieniem stwierdziłem, że o wymianie plików w sieciach P2P było bardzo niewiele. Postanowiłem to naprawić. Uruchomiłem wszystkie kontakty, zadzwoniłem do wuja Jarosława;-) oraz jego brata i razem z ministrem edukacji napisaliśmy ten artykół. Na początek definicja P2P. Z języka angielskiego oznacza to „równy z równym” (peer-to-peer). Jest to typ sieci komputerowej bez wydzielonego serwera. Każdy z komputerów w sieci peer-to-peer pełni funkcję zarówno serwera (może udostępniać pliki) jak i klienta. Sieci p2p wykorzystywane są obecnie przede wszystkim do wymiany plikami między użytkownikami. W sieci tej można znaleźć prawie każdy typ pliku, co w połączeniu z wieloma serwerami i różnymi sieciami zapewnia, że z pewnością znajdziemy plik, którego szukamy (o ile znamy jego nazwę). Aby ściągać pliki wystarczy komputer z Windowsem 98. Łącze musi być jak najszybsze-im szybsze tym szybciej ściągniemy plik.
Jeśli jesteśmy cierpliwi wystarczy nawet 128 kbps, ale wtedy ściąganie będzie trwało dłużej. Dwiema najpopularniejszymi sieciami są eDonkey2000 i BitTorrent. Użytkownicy pierwszej z nich najczęściej używają programu eMule. Do BitTorrent polecam BitCometa. Obsługa obu aplikacji jest dziecinnie prosta. Po instalacji i konfiruracji (w eMule wybieramy serwer, a w BitComet ściągamy torrenta) w okienku wyszukiwarki wpisujemy nazwę szukanego pliku lub jej część. Pojawia się lista odnalezionych plików-wybieramy jeden (lub kilka) z nich. Proces ściągania obserwujemy na bieżąco. Im więcej osób oferuje ten sam plik tym lepiej (mała ilość źródeł może spowolnić transfer). Apropo transferu-nie wynosi on tyle co prędkość download naszego złącza, a często wielokrotnie mniej. ściągnięte pliki zostają umieszczone w folderze określonym w ustawieniach. Nie zawsze nazwa ściąganego pliku odpowiada jego prawdziwej zawartości. Pliki muzyczne i wideo możemy odsłuchać i podejrzeć jeszcze przed zakończeniem pobierania.
Najwygodniej zrobić to za pomocą programu VLC media player. Aplikację najpierw instalujemy, a potem konfigurujemy eMule tak, aby ściągane pliki otwierał właśnie w tym odtwarzaczu. Wśród programów do korzystania z sieci wymiany plików są również aplikacje, które pozwalają się łączyć jednocześnie z wieloma sieciami. Dzięki temu zamiast instalować kilka różnych narzędzi, instalujemy jedno-uniwersalne. Jednym z takich programów jest Shareaza. Wśród sieci p2p pojawił się nowy gracz. Sieć Ares szybko zdobywa popularność. Obecnie zajmuje trzecie miejsce pod względem liczby osób, które ściągają z niej pliki. Połączyć się z tą siecią można za pomocą dedykowanemu programowi Ares. Do pobierania z internetu legalnej muzyki służą sieci Furthur i Soulseek oraz programy o tych samych nazwach. ściąganie z sieci plików jest legalne, jeśli ściągamy legalne pliki. Warto zatem przed rozpoczęcięm pobierania czy autor zgadza się na ściąganie jego włsności za pomocą p2p. Sieci wymiany plików uznawane są za główne źródło piractwa.
Niestety, jest to prawda-większość udostępnianych plików to nielegalne kopie muzyki, filmów i programów. Z uwagi na to sieci p2p są nieustannie monitorowane przez organizacje antypirackie (głównie amerykańskie). Na szczęście zgodnie z prawem możemy chronić swoją prywatność. Pomoże nam w tym PeerGuardian2, który zablokuje dostęp do naszego PeCeta z komputerów należących do organizacji walczących z piractwem w internecie. P2P to również niebezpieczeństwa związane z nieuczciwymi ludźmi udostępniają cymi fałszywe pliki tzw. fake’ów. Fake ma często nazwę i wielkość taką samą, jak na przykład plik z popularnym filmem lub muzyką, jednak jego zawartość jest zazwyczaj zupełnie bezużyteczna lub zainfekowana wirusem. Dlatego bezwzględnie powinniśmy mieć zainstalowany w PeCecie program antywirusowy i firewall. Mam nadzieję, że mój (i ministra edukacji;-)) artykół pomoże wam w odpowiednim i bezpiecznym wykorzystaniu sieci p2p do ściągania legalnych plików z internetu.

Przydatne linki:

www.osiolek.com
www.torrent-finder.com
www.bitcomet.com
www.emule-project.net

Comments are closed.